Znów to samo. Znów cholerne uczucie. Nawet nie wiem o jakie uczucie chodzi.Czasem mam ochotę wsiąść w pociąg i jechać tam daleko żeby go zobaczyć,a na wstępie strzelić mu w twarz. Podobno mszczą się słabi. Być może ale czy wobec tego jestem słaba?  Rozmowa jak każda. Najpierw napisze,  potem pogadamy 5 minut i mów jak do ściany. Nie tylko nie pożegna się. Za każdym razem przestaje ze mną rozmawiać ot tak. Za każdym razem obiecuje sobie że mu nie odpisze. Za każdym razem kończy sie to tylko obietnicą.

Nienawidze tego typa. Naprawdę go nienawidze. Za to co mi zrobił. Za to, że czuje się teraz jak dziwka, jak dziewczyna na jeden raz. Nienawidze go za to, że śni mi sie po nocach, nie mogę myśleć o niczym innym. Najbardziej nienawidze go za to, że tęsknie, tęsknie jak jeszcze za nikim.

Dziś włef. Uwielbaim koszykówkę ale jestem chora na astmę, choć nie przeszkadza mi to w życiu  to jednak muszę troche na siebie uwazać. Chciałam się wyżyć ale nei potrafiłam, szlag trafił całą złość. Nie potrafiłam nie chciałam. Najpierw wyniszczyłam się od środka, tera chcę biegać, tańczyć ale nie mogę. Zmęczenie zawsze bierze góre.Jestem teraz senna jak nigdy, zaraz po wychowaniu fizycznym zasnęłam na ramieniu koleżanki. I teraz chce mi sie tak bardzo bardzo spać.